उहाँलाई पनि गोली हानियो

महेन्द्र मञ्जिलको खोपीमा पुगेर कोठाको लुगा मिलाउँदै थिएँ। त्यसैबेला अचानक पटाका पड्केको जस्तो आवाज आयो। त्यसबेला साँझको त्यस्तै नौ सवा नौ बजेको थियो होला।

पहिले त मैले वास्तै गरिनँ। अधिराजकुमार सरकारहरु कसैले पार्टीको खुसियालीमा पटका पड्काइबक्सेको होला भनेर सोचेँ। तर जब दुई-तीन पटका पड्क्यो, त्यसपछि भने शंका लाग्यो। नजिकैको झ्यालको पर्दा खोलेर त्रिभुवन सदनतिर हेरेँ, त्यहाँ त दौडादौड र रुवाबासी चलिरहेको थियो। दीपेन्द्र सरकार मेसिनगन बोकेर यताउति गरेको देखेँ।

त्यसबेला मैले अरु केही सोचिनँ, श्रीमानलाई सम्झेर आत्तिएँ। किनकि त्यसबेला श्रीमान् त्रिभुवन सदनको विलियार्ड बैठकमा महाराजधिराज सरकारहरुलाई रक्सी लगायत खानेकुराहरुको प्रबन्ध गर्दै होइसिन्थ्यो। उहाँलाई सम्झेर मेरो होसहवास नै रहेन। त्यहाँबाट भागे पनि हुन्थ्यो जस्तो लाग्यो। तर भर्‍याङ उत्रिएर जाने अवस्था थिएन, अनुमति थिएन। हातपाउ पूरै गलेर आयो। हे भगवान् भन्दै त्यही बसेँ र झ्यालको पर्दा चियाएर घटनास्थलतर्फ हेर्न थालेँ।

यस्तै बेलामा नीराजन सरकारबाहिर निस्केर बगैँचातिर दौडिबक्स्यो। तर केही हात पर पुग्न नपाई गोली लागेर ढलिबक्स्यो। पर्दाबाट चियाएर हेरेँ, गोली हान्ने दीपेन्द्र सरकार नै होइबक्सन्थ्यो।

अब भने म दोधारमा परेँ। के भइरहेको हो भनेर अनुमानै गर्न सकिनँ। किनकि त्यहाँ मैले दुई जना दीपेन्द्र सरकार देखेँ। एउटा त्रिभुवन सदनको बिलियार्ड बैठकको ढोका भित्र-बाहिर गर्ने, अर्को बगैँचामा नीराजन सरकारलाई गोली चलाउने।

त्यति नै बेला बडामहारानी सरकार बाहिर निस्किबक्स्यो। उहाँलाई पनि गोली हानियो, लगातार तीनचार पटक नै। गोली लागेर उहाँको शरीर तीनचार फुट माथि उडेको देखेँ। त्यो देखेपछि त मेरो मुटु नै काम्यो।

यता बगैँचामा ऐश्वर्य सरकारलाई गोली हानिएकै बेला बैठक कोठाभित्र पनि गोली चलिरहेको थियो। मलाई लाग्छ, भित्र अर्को मान्छेले श्रुति सरकार, शान्ति सरकार, गोरखहरुलाई गोली हानिरहेको थियो।

दुईतिरको लगातारको गोलीको आवाज र रुवाबासीपछि दीपेन्द्र सरकार त्रिभुवन सदन मै रहेको खोपीबाट दौडदै बगैँचातिर निस्की बक्स्यो। उहाँलाई देखेपछि पो झसङ्ग भएँ, कुन चाहिँ असली दीपेन्द्र सरकार हो भनेर छुट्याउन गार्‍हो भयो।

तर बिलियर्ड बैठक पुग्न नपाउँदै उहाँलाई बगैँचा मै गोली हानियो, दुइटा पोखरीको पुलको बीचमा। उहाँ ठाउँको ठाउँ ढलिबक्स्यो। त्यसपछि पो मैले थाहा पाएँ, अघि उहाँकै भेषको मुकुण्डो भिरेर गोली चलाउनेहरु षड्यन्त्रकारी हत्यारा हुन् भनेर

त्यो देखेपछि भने मलाई भनन भएर रिँगटा लाग्यो। म बेहोस भएर ढलेछु। त्यसपछि मलाई केही थाहा भएन। ब्युँझदा म आफ्नै क्वाटरको बेडमा मुमा, बहिनीहरुबाट घेरिएकी रहिछु।

ब्युँझेपछि मात्रै थाहा भयो, घटनामा मेरोसमेत सिन्दुर पुछिएको रहेछ। देउता जस्ता आफ्ना पति परमेश्वरलाई अनाहकमा गुमाएकी रहिछु।

दीपेन्द्र सरकारको अनुहारसँग मिल्ने मुकुण्डो लगाएका मानिसहरुले राजदरबार हत्याकाण्ड मच्चाएका हुन् भनेर मैले भन्दा तपाईँलाई पत्यार लागेन होला। यो कुरा मेरा आफ्नै आँखाले देखेको सत्य हो। यो कुरा डा राजीव शाही र एडीसी गजेन्द्र बोहोराले समेत हत्याकाण्ड छानबिन समितिसँगको आफ्नो बयानमा स्वीकारेका छन्। तपाईँले प्रतिवेदन हेर्नु भए पनि हुन्छ।

अब तपाईँ आफै अनुमान गर्नुस् दीपेन्द्र सरकार गोली लागेर ढलिसकेपछि पनि गोली चलाउनेहरु मुकुण्डोधारीहरु नभएर अर्को को थियो ?

स्मरणीय छ, श्री ५ दीपेन्द्रका अंगरक्षक गजेन्द्र बोहोराले छानबिन आयोगलाई दिएको बयानमा युवराजधिराज दीपेन्द्र सरकार ढलिसक्दा पनि गोली चलिराख्या थियो भनेका छन्। साथै उनले दीपेन्द्रको लाश छेउमा कुनै हतियार पनि नभएको पुष्टि गरेका छन्। यसबाट दीपेन्द्रले आत्महत्या गरेका होइनन् भन्ने शान्ता दिदीको भनाइ पुष्टि भएको छ।

प्रतिवेदनको पेज ५५ पल्टाउँदा छानबिन समिति र गजेन्द्र बोहराबीच भएको सवाल जवाफको अंश यस्तो छ-

समितिः युवराजाधिराज सरकारको शरीर कहाँनेर ढलिरहेको थियो ?
जवाफः दुईवटा पोखरीको बीचमा भएको पुलको साउद-इस्ट कर्नरमा थियो । बडी उत्तानो थियो ।
समितिः त्यहाँ हतियार पनि थियो कि ?
जवाफः कुनै हतियार थिएन ।
समितिः तपाईले आवाज सुनेर जाँदा युवराजाधिराज सरकारलाई बगैंचातिर देखेको कुरा भन्नुभयो, त्यसपछि गोली चलेको पछि सुन्नुभयो कि भएन ?
जवाफः गोली चल्दैथियो, म पछि फर्केर डोर-वेमा आइपुग्दासम्म पनि गोली चल्दै थियो ।

(कृष्ण अविरलद्वारा लिखित सत्यघटनामा आधारित उपन्यास रक्तकुण्डबाट। रक्तकुण्डका लेखकसित यसै विषयमा गरिएको कुराकानी भिडियो ब्लगको रुपमा आगामी प्रस्तुति। हेर्न नभुल्नु होला)